Formy medytacji

Utrzymywanie pytania

Jest to praktyka najważniejsza. Tradycyjnie nazywana "hua tou". Jeżeli masz pytanie, to pytanie pomoże Ci praktykować. Jeżeli pytanie jest wystarczająco duże i intensywne (zwykle pytanie to: "Kim jestem?", "Czym jest życie?"). Ono będzie ciebie praktykować i da Ci umysł nie wiem - przed myśleniem. Porzuć całe myślenie, opinie, pożądanie i kontynuuj powracanie do umysłu pytającego.

Praktyka mantry

Jedną z technik stosowaną przez studentów Zen do wyciszenia umysłu i wzmocnienia Centrum jest użycie mantry. Zasadniczą różnicą między mantrami jest ich długość i kierunek. Ogólnie, im bardziej nieustające jest myślenie, tym krótsza mantra. Zwykłą praktyką jest nieustanne recytowanie mantry, skupiając na niej całą swoją uwagę i pozwalając innym myślom odpłynąć. Potrzeba na to trochę praktyki, ponieważ bardzo łatwo pozwolić jest jednej części mózgu "powtarzać mantrę", podczas gdy druga część zajmuje się myśleniem o obiedzie, czy wyjściu do kina. Jeżeli to się dzieje, delikatnie naprowadź umysł z powrotem na mantrę, bez żadnego osądzania.

Praktyka konganów

Praktyka konganów jest pradawną formą pytania i odpowiedzi. Dosłownie kongan oznacza "zapis publiczny". Kongany są to więc zapisy publiczne dawnych Mistrzów Zen. Odpowiedzi są zakorzenione w rzeczywistości, która znajduje się poza czasem i przestrzenią, poza lubieniem i nielubieniem. Jedną z funkcji konganów jest dać tobie Wielki Pytanie, jeżeli go nie masz. Inną jest wyeliminować "haczyki" z umysłu. Każdy kongan posiada pętlę i jeżeli nie możesz jej rozwiązać, to dlatego, że haczyki w twoim umyśle złapały się w pętlę konganu. Siedzenie utrzymując kongan jako pytanie jest jedną z głównych praktyk Zen.

Śpiewy

Chociaż pojedyncze pieśni mogą być wykonywane jako mantry, śpiewy wykorzystywane są zasadniczo w ten sposób, jak praktyka mantry, z tym, że w grupie osób. Klucz do śpiewów jako medytacji, to śpiewać tak głośno, by móc usłyszeć swój głos i jednocześnie tak cicho, by słyszeć wszystkich innych śpiewających na sali. To pozwala każdemu podążać za Mistrzem Moktaka podczas śpiewów, ponieważ nie będzie głosu wybijającego się ponad innych. Również osoby, które mają trudności z utrzymaniem odpowiedniego tonu mieszają się wówczas z tłumem, który wchłonie ich śpiew przybierając lekko odmienny, ale ogólnogrupowy charakter. Praktyka medytacji "bycia tu i teraz" uwidacznia się podczas śpiewów. Kiedy umysł nie jest obecny na sali, lecz myśli o czymś innym, jest bardzo łatwo przeskoczyć urywki pieśni, wtedy twój głos śpiewa wyżej, kiedy wszyscy śpiewają nisko lub śpiewa nisko i kończy śpiew tak nisko, że nikt nie może tego zaśpiewać.

Pokłony

Pokłony można porównać do formy "pogotowia" dla oczyszczenia umysłu. Są one bardzo potężną techniką do dostrzegania karmy sytuacji, bowiem zarówno ciało jak i umysł są zaangażowane. Coś, co może zająć dnie siedzenia do jego osiągnięcia, może być osiągnięte w o wiele krótszym czasie przez pokłony. Zwykłą praktyką jest tutaj wykonywanie 1000 pokłonów dziennie.

Medytacja czystego umysłu.

Ta forma medytacji wymaga tylko siedzenia i bycia świadomym tego, co się dzieje w danym momencie. Jest to umysł z chwili na chwilę. Słyszy on ptaki na drzewach, przejeżdżające samochody, dzieci bawiące się na zewnątrz. Dla czystego umysłu nie ma takiej rzeczy jak "hałas", to po prostu właśnie jest jak jest. Nie jest to technika wstępna, wynika z wcześniejszych medytacji.

Śpiewy

Pokłony

Mantry