Tradycyjnie w Chinach i Korei tylko mnisi
praktykowali Zen, ale kiedy Zen przybył na zachód, zaczęli go praktykować
także ludzie świeccy. To zmieniło charakter praktyki Zen.
Obecnie nasze nauczanie mówi o Zen w życiu codziennym. Nieustanne siedzenie w Zen jest dla osób świeckich niemożliwe.
Zen życia codziennego znaczy uczenie się siedzenia umysłem.
Siedzenie umysłem znaczy umysł nieporuszony.
Jak utrzymywać nieporuszony umysł?
Porzucaj swoje opinie, warunki i sytuacje z chwili na chwilę. Gdy coś robisz, to po prostu rób to. To jest Zen codziennego życia.
Dla ludzi świeckich bardzo ważnym jest nauczanie Wielkiej Miłości, Wielkiego Współczucia i Wielkiej Drogi Bodhisattwy. Aby to osiągnąć należy utrzymywać nieporuszony umysł, następnie właściwą sytuację, właściwą funkcję, właściwa relacja pojawi się sama przez się w codziennym życiu.